ΕΜΕΠΟΛ - Εταιρεια Μεσογειακού Πολιτισμού - Mediterranean Culture Society

Πολιτισμός

Ο I.N. Aγίων Αναργύρων στο Νησί στη λίμνη Εγιρδίρ του Νομού ISPARTA (Σπάρτης Πισιδίας) ανακαινίστηκε μερικώς προ 15ετίας και η ανακαίνισή του διεκόπη το 1998-99.

Ναός Αγ. Αναργύρων

 Ναός Αγ. Αναργύρων μετά την μερική ανακαίνισή του

Ναός Αγ. Αναργύρων

Ο ίδιος Ναός των Αγ. Αναργύρων Νησίου λίμνης Εγιρδίρ

Ναός Αγ. Αναργύρων

Οι Ίωνες ανέπτυξαν σπουδαίο πολιτισμό. Μελετώντας την καταγωγή της ελληνικής γλώσσας και την Ιωνική διάλεκτο καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η ελληνική γλώσσα προέρχεται από την Ινδοευρωπαϊκή, η οποία διαδόθηκε στην Ελλάδα μετά την εγκατάσταση σε αυτή των πρώτων ελληνικών φύλων. Πριν από την εποχή αυτή η Ελλάδα κατοικούνταν από προελληνικά φύλα, συγγενικά με τους κατοίκους της Μ. Ασίας, γνωστά με το όνομα Πελασγοί.

Τα γραπτά ελληνικά μνημεία αριθμούν ζωή 3.000 περίπου ετών. Ο γλωσσολόγοι αναφέρουν ότι οι κάτοικοι της ιστορικής περιόδου πήραν από τους προγενέστερους πολλά στοιχεία της γλώσσας τους, όπως είναι τα τοπωνύμια και διάφορες άλλες λέξεις, που σημαίνουν γνωστά αντικείμενα του πολιτισμού τους (π.χ. Τερβησσός, Ταρβασσός, Σαλαγασός μοιάζουν με τα δικά μας: Παρνασσός, Ταφιασσός, Ιλισός, Υμητός κ.α.).

Το αλφάβητο της Μιλήτου (Ιωνικό) αποτελείται επίσης από εικοσιτέσσερα γράμματα. Στην αρχή του χρησιμοποιούσαν οι ιωνικές πόλεις της Μικρασίας και τα νησιά Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ρόδος, Κύπρος κ.α. Με τον καιρό γίνεται πανελλήνιο. Από το 403 π.Χ. τα στοιχεία του Ιωνικού αλφαβήτου επικράτησαν και στην Αθήνα κι ύστερα από πρόταση του ρήτορα Αρχίνου καθιερώνονται με νόμο. Τα τοπικά αλφάβητα καταργούνται σταδιακά κι επικρατεί το λεγόμενο αττικό, που προήλθε κυρίως από το Ιωνικό.

Ο αριθμός των εικοσιτεσσέρων γραμμάτων και η σειρά τους παραμένουν σχεδόν αμετάβλητα μέχρι τις μέρες μας. Αργότερα αλλάζει μόνο το σχήμα και η μορφή τους σε σημείο που με το σχήμα των γραμμάτων να μπορεί να χρονολογηθούν οι επιγραφές που βρέθηκαν ή βρίσκονται, καθώς και οι περγαμηνές, οι πάπυροι και άλλα γραπτά μνημεία.

Το έργο «Λεξικό των δέκα Αττικών ρητόρων» του γραμματικού από την Αλεξάνδρεια Αρποκρατίονα του Βαλέριου (2ος αι. π.Χ) δείχνει την προσπάθεια που έγινε την εποχή εκείνη να δημιουργηθεί γραπτή γλώσσα διαφορετική από κείνη που μιλιόταν, στηριγμένη στο λεξιλόγιο της αττικής διαλέκτου. Σε Ιωνική διάλεκτο γράφτηκαν οι ελεγείες, είδη ποίησης που ήταν θρήνοι, μοιρολόγια και αποτελούν μετάβαση από το έπος στη λυρική ποίηση. Η ελεγειακή ποίηση αναπτύχθηκε στην Ιωνία και η γλώσσα της είναι η Ιωνική διάλεκτος+ με πολλά στοιχεία αιολικά και δωρικά.