ΕΜΕΠΟΛ - Εταιρεια Μεσογειακού Πολιτισμού - Mediterranean Culture Society

ΤΟ ΓΑΜΗΛΙΟ ΓΕΥΜΑ

Posted by: on: 23/12/2013

Το βράδυ της ημέρας του γάμου, έστρωναν στο σπίτι του ζευγαριού πλούσιο τραπέζι με μεγάλη ποικιλία από φαγητά. Το συνηθισμένο ήταν αρνί ή γάλος γεμιστός, ή αρνί ψητό στο φούρνο, πιλάφι με αμύγδαλα και κιμά, ντολμάδες, αμπελλόφυλλα με γιαούρτι, ακολουθούσαν τα διάφορα γλυκίσματα κατημέρια, κανταΐφια, μπακλαβάδες, σαραϊλή, σβίγγοι (Κατιν-γκιομπεγή),, ρυζόγαλα, κομπόστα, σταφίδα «κοσάφι», φρούτα εποχής και άλλα. Καθώς η ώρα περνούσε και κόπαζε η διασκέδαση και το φαγοπότι, η παράνυμφη, η «Καντήν-Απλά», που συνήθως ήταν αδελφή του γαμπρού, έμπαινε στο νυφικό δωμάτιο κι άνοιγε το πάπλωμα του κρεβατιού ή του διπλού στρώματος. Αυτό εξυπηρετούσε δυο σκοπούς:  Πρώτα για να δούν οι καλεσμένοι και δεύτερο για να κάνει «πρόσκληση» στο νιόνυμφο ζευγάρι να πάει στο κρεββάτι του. Τότε ο γαμπρός φιλούσε τα χέρια των ηλικιωμένων και χαιρετούσε με χειραψία τους υπόλοιπους.  Στη συνέχεια προχωρούσε προς το δωμάτιο, ενώ στ' αστεία, οι φίλοι του, του έριχναν γροθιές... Καμιά φορά, τύχαιναν ζόρικοι φίλοι που δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν από το σπίτι του γαμπρού για τρία ολόκληρα μερόνυχτα.  Είχαν την απαίτηση να τρων, να πίνουν και να γλεντάνε με τα όργανα κι όλ' αυτά, για να τιμωρήσουν τάχα το γαμπρό και να τον εμποδίσουν να μπει στην κρεββατοκάμαρα!

Ευλογημένη η εποχή μας! Σήμερα, το ζευγάρι εγκαταλείπει τους καλεσμένους και τρέχει στο αεροπλάνο, το τραίνο ή το βαπόρι, για το μήνα του μέλιτος!  

Αλλά ας συνεχίσουμε για κείνο τον καιρό: Κατά τα παλιά έθιμα, η παράνυμφη, ή η αδελφή του γαμπρού, το πρωί της επόμενης μέρας, άνοιγε διακριτικά την πόρτα της κρεββατοκάμαρας, έμπαινε και η μητέρα του γαμπρού από πίσω, ανοίγανε το πάπλωμα και... διαπιστώνανε «ιδίοις όμασι» πως το ζευγάρι είχε γίνει «ζευγάρι» και ότι η κοπέλα ήταν παρθένα!

Την επομένη, ήταν ο «Αντίγαμος», το «Γκελίν Ερτεσή». Το απόγευμα της μέρας εκείνης, Δευτέρα ήταν, η νύφη δεχόταν στο καινούριο σπιτικό της, τις επισκέψεις παληών και νέων φίλων και συγγενών που ερχόντουσαν να προσφέρουν τα δώρα τους. Χρυσά ή ασημένια νομίσματα, βραχιόλια χρυσά, σκουλαρίκια, ασημένια κουταλοπήρουνα, σερβίτσια του γλυκού κ.α. Ακολουθούσαν από μέρους της νύφης, τραταρίσματα, σουμάδες, κουφέττα, λουκούμια κι αφράτα μύγδαλα της Χίου τα οποία οι επισκέπτες τα τύλιγαν στα μαντήλια τους και τα έπαιρναν μαζί τους φεύγοντας, για τα παιδιά τους.

Κατά το βραδάκι άρχιζε με τη συνοδεία της μουσικής, να μοιράζει η νύφη τα δώρα της, που τα είχε σε «Μποξά», στους οικείους και συγγενείς. Ο «Μποξάς» ήταν ένα δέμα φτιαγμένο από τετράγωνο ύφασμα (ενός περίπου τετραγωνικού μέτρου) μεταξωτό που περιείχε διάφορα δώρα, ρούχα συνήθως, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο εκείνου για τον οποίο προοριζόταν. Αρχιζε πάντα από τον πεθερό και την πεθερά που τα δικά τους δώρα ήταν και τα πιο βαριά. Ο Μποξάς συνήθως περιείχε ένα φόρεμα (σε ύφασμα), ζευγάρια κεντητές κάλτσες, πλεγμένες από τα χέρια της νύφης, ένα ζευγάρι παντόφλες βελουδένιες και χρυσοκεντημένες, πουκάμισο, μεταξωτό μαντήλι κ.α.  

Οι γιορταστικές εκδηλώσεις του γάμου κρατούσαν όλη τη βδομάδα που ακολουθούσε το γάμο, για να γνωριστούν οι καινούριοι συγγενείς μεταξύ τους και να συσφιχτούν οι μεταξύ τους κατοπινές σχέσεις.

 Πηγή: Αττάλεια και Ατταλειώτες, Γεωργίου Πεχλιβανίδη.

Read 2652 times
Περισσότερα σε αυτήν την κατηγορία: « Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ